02 Kasım 2009, Pazartesi
saat: 18:07
Kendimle konusuyorum iki gundur
neden uzerine bu kadar dusunuyorum diye
sorular sorup duruyorum kendime,
olay basit aslinda,
ne olmasi gerektigine karar verememis bir kizin
her seyi olmak istemesi,
yurtdisindaki cilgin kiz, ozgur kiz, aldatmayi macera olarak goren kiz, ayni anda da sanki bunlarin hicbirisini yapmamis gibi davranan masum kiz.
onun davranislarindan sana ne diyorum,
ve bu yanlis anlasilmasin
ona degil kendime kiziyorum ben
demek ki hala nefsimi olduremedim,
hala karsi tarafin davranislarinda beni rahatsiz eden seyler olabiliyor ve ben bunlari sifatlandiriyorum hala,
oysaki nefret ediyorum sifatlardan,
guzel,cirkin,tembel,adi,yalanci,korkak,cilgin,
cesur vs vs.
hepsi anlamsiz geliyor bana,
bizler her gun buyuyoruz,
ve uzerimize yapisan o genellemeler artik anlamsizlasiyor.
"kadınlar birer büyük çocuktur. masal duygularını yitirmemişlerdir.
hem onlar için gerçek yaşamın çerçevesi öylesine dardır ki, hep sıyrılmak isterler bundan."
Onun da sebepleri vardir mutlaka
gercekten kacmak icin...
hicbir sey tesaduf degil,
varligindan sikayet etmek yerine,
iyi ki var diyorum aslinda,
iyiyi ve kotuyu ayirt etmek icin,
onun yanlislarindan dogrulari ogrenmem icin burda sanki.
ben de melek degilim,
bir cok seyi ben de yasadim, hatalar yaptim,
kendimi kaybettigim zamanlarda oldu
ama hepsinin ardindan
hesabimi vermesini de bildim,
onunsa tek yaptigi,
yaptikca daha da yapmaya devam etmesi,
erkek arkadas, kiz arkadas hadi bir derece diyorum ama,
iki aya kadar evleneceksen eger
bu karari tekrar gozden gecirmen lazim sanirim.
o kadar ihtiyacim vardi ki
dun birisiyle konusmaya,
ama yuzyuze.
bilgasayardan ya da telefondan degil,
karsimdaki insanin gozunun icine bakarak,
verdigi tepkileri yuzunden okuyarak,
ve basimi omzuna yaslayarak.
burda duyulan ozlem hic bitmiyor,
aileye, dosta, sevgiliye, belki de hic tanimadigin komsuna, mahallene, denize, bayramlara,kahvaltiya,rakiya,sohbete...
bir anda dusuyor hepsi insanin aklina,
bazen en neseli aninda,
bazen en derin mutsuzlugunda.
Bugun ise hala konusma ihtiyaci icerisindeyim
ama ne yazik ki degisen bir sey yok,
ben hala burdayim
turkce konusabilecegim tek insan ise
beni anlayamayacak kadar hata yapmakla mesgul
"belki de insanları en çok bölen şey, kimilerinin herşeyden önce geçmişte, kimilerinin de yalnızca içinde bulundukları anda yaşamalarıdır."
