|
03 Kasım 2009, Salı
saat: 01:01
Eskidenle başlayan güncelere bir örnek de benden... Toplum yalnızlığa şimdiden alıştırılıyor. Yalan mı? İlk okul sıraları tek kişilik haline geldi. Oysa en güzel arkadaşlıklarımız o sıralarda başlamıştı bizim... Defter kenarına yaptığımız kenar süslerimiz vardı ve arı mayalı ya pembe, ya sarımtrak silgilerimiz vardı. Kalemler ya faber castelin olurdu. Ya da birazda caf caflıysa kırmızı mavi parlak kağıt kaplı kalemler. Ataç kullanma atedi vardı. DMO nun bakır rengine çalan üçgenimsi beya metal renginindeki ataçları vardı. Ama kenar süsleri kesin vardı... Defter alnınır alınmaz ilk 5 sayfası muhakkak yapılırdı... Babam kenar çizgimi çizerdi muntazam şekilde sonra onunda hazırları çıktı Çocukluğum... Babam... Nerdesiniz... kenar süsü=) ![]() | ||
|
|
||