04 Kasım 2009, Çarşamba
saat: 19:31
Dun aksam yazayim dedim, simdi anca vakit bulabildim. Aklima geldi, son iliskilerimi gozden gecirdim de, genelde 2. erkek durumuna dusmusum. Ha arada tekil olduklarim da yok mu, var evet. Ama tutkuyla baglandiklarim hep 2. erkek konumundayken olmus.
Nedir bu 2. erkek diye sorarsan bobi, soyle diyeyim sana; Hanim kizimiz bi onceki sevgilisinden ayrildi ayrilacak konumda, ve henuz tam olarak aklinda cikmis degil ex'i. Dolayisiyla ne tam kendini verebiliyor sana, ne de ondan kopabiliyor vs..
Evet boktan bir durum. Her ne kadar zamanla sana dogru bir meyilleri olsa da, yine de akillarinin bi kosesinde eskisi duruyor ve beni kiyasliyor, gibi hissediyordum hep. Bu yuzden de ben de kendimi her daim hazir tutuyordum; yani her an gidebilir dusuncesi. Nihayetinde de ben de kendimi tam olarak veremiyorum.
Sonuc? Husran tabii ki, sacma sapan yarim yamalak asklar (ask mi.. hmm bi tanesi evet, yok iki). Tarkan'in Kis Gunesi gelir aklima sonra hep (Yildiz Tilbe yazmis, catlak ama muthis soz yaziyor bu kari).
Iste yine gecen hafta boyle bir seye baslama girisiminde bulundum. Mantik nedense 2. planda kaliyor onceleri. Tatli geliyor heyecan basta, olsun diyorsun, bu defa farkli olacak diyorsun. Ama olmuyor, olamiyor.
Yani nasi olsun ki? Ortak arkadaslariyla sik sik gorusmeye gidiyor, herif de orda? Eee..? Bana bitti diyorsun ama o zaman neden gorusuyorsun ki hala? Facebook'ta herifle iliskide oldugu yaziyor, bi ton beraber fotograflar vs.. oeeeh.
Ya uzatmiycam, ben artik 2. adam olmak istemedigimi soyledim ve gazladim.
Bunlari soylemeden once de, paralel evrende is konusunda guzel gelismeler oldu. Bekle beni gunce, bekle..
(Yazarken bile daraldim, sen dinlerken nasil bunalmissindir gunce.)
