04 Kasım 2009, Çarşamba
saat: 20:18
eve gelip ortalığı toplamaya çalıştım ama ne kadar kasarsam kasayım bi' yerleri düzeltirken bi' yerleri bozuyorum. her taraf erdemle benim saçlarımızla dolu. yarın çılgın bir temizlik yapmazsam benden dökülenlerle birlikte bikaç gün içinde yerler kaplanıcak, öyle diyeyim. öğk ama günce. yemek yiyorum bi yandan.
doktora karar verdim sanırım günce. annem bi arasa onunla da konuşucam da, aramıyo. param suyunu çekti, kontörüm de. utanıyorum annemlerden istemeye. çok yüklendim bu ay onlara. yoksa o yüklendiğim ay geçti mi? ne dersin? of, bilmiyorum. doktora cidden gitmeliyim günce. her açıdan faydalı olacak bu.
düşünüp düşünüp mutlu oluyorum yahu. pardon, düşünmeme gerek yok, zira beynimin bir köşesinde sürekli ismi yankılanıyor. fon müziği gibi. şey böyle, elini uzatınca tutulacağını, sarılıp sarmalanacağını bilmek ne güzel bi hismiş. unutmuşum resmen.
antin kuntin ödevler veriyorlar bize günce. ilkokul çocuğu gibiyim. böyle makaslan prittlen ödev yapıyorum şu yaşımda. ayıp değil mi? gören olsa ne der? tçık tçık.
bak yine bi tane yapıcam, tutamıcam kendimi.
