05 Kasım 2009, Perşembe
saat: 01:30
kafam nerede,
kayboldu diye üzülmek isteyen çocuklarım
ölüyorlar her ani kasılmada bir bir
kafam nerde?
boşluk diye bir şey yok
sevişmek isteyen insanlar var
aksine de akan zaman..
nerde bu kafa
içine enfeksiyon halinde ricalar doluşmuş
lütfen bana lütfen deme
çünkü çocuklar gibi korkuyorum..
seni sevmiyorum diyor dudakların
ellerin onu takip etmiyor,
kafan nerede madam?
ve saçların o gökyüzü gibi akşam üstü..
yağan yağmur adını fısıldasa
gitme demiyorum..
fırtına gibi tutma ellerimi
yıkım ve bozgun zaten kalp tarafım..
bu erdemse ben intihar olmalıyım..
sigaralar sönmüş dudaklarında
çokça kereler nikotin yağmış ankaraya hani
aynı sokakta farklı zamanlarda bulunmuşuz
ben geciksem sen erken gitmişsin
tam ortada iki sevgili buluşmuşrivayet o
tanrım duman gözümde acı bir his bıraktı,git.
adın sevmekten büyük,gitme..
tanrı bana isim koymadı
ve isa biraz paranoyaktı
evet çatlaktı prangalar
trafik lambası fonda
bir kaza tanrım tek kaza
ve allah su döksün içimde kanayan sana
yaradanım sığındım yardım et şu yarama
ya da kalbim çek git,işe yarama
san da..
"şimdi seni seviyorum dersem şiir biter.."
