05 Kasım 2009, Perşembe
saat: 19:55
acaba mutlu olduğumu nasıl anlatabilirim diye düşünüyorum ama bir türlü bulamıyorum. hatta kendimi ifade bile edemiyorum. sedef'e dahi adam gibi anlatamadım. bildiğim şey, evet çok özlemişim, evet dün akşam, gece, bugün; uzun zamandır güzeldi. hele ki bir an bile nefes hissetmeden uyumamak en tatlısıydı. merhaba, çok gülebiliyorum, çok konuşabiliyorum, anlayıp-anlatabiliyorum. fakat tek keşkem olur; oda hayla süslü cümleler kurarak dile dökemememdir. alışkın değilim bütün bunlara uzundur.
kasım'a da ne ara geldik anlamadım. vizeler ne zaman acaba. çok alakalı başlayıp bir anda salındı herşey. ama kolaytoparlanır, ilk dönem boş ya.
babamı arayıp para istemeliyim, çok utanıyorum ama yarın sevgiliyi dinlemeye gideceğiz kurtuluş baba, barlas, sevgilisi, faruk, nazlı kızım falan. sonra ctesi bianel baştan sona. hoh. tepkileri biliyorum, ben ona diyeceğim ki baba seni seviyorum, oda bana diyecek ki ben akşam akşam çarpılmış adamım bu iki etti begüm. lan seviyorum lan onu! of.
