|
06 Kasım 2009, Cuma
saat: 10:36
vücudu yaktım nefsi yok ettim dedi Mevlana. buna VECD dedi... Vecd ile; 'Enel Hakk' dedi Hallac-ı Mansur. Güneş doğuyor... güneşe bakınca neyi görüyorsam şimdi, neyi görüyorsak; vicdanı ile doğanlar aynı acıları içinden geçiriyor... mardin'de bir kilise tepesinden güneşe bakmak... Mezopotamya'da çünkü Güneş vicdana çağırır... içindeki sesin verdiği huzur, toprağının verdiği acıya karışır. adaletin olmadığı yerde vicdanın ses eder. Sesin seni yerle bir eder... Diyarbakır'da çocuklar bir kapalı kafeste ömür tüketiyorlar... ne diyor için sana... kuş gibi küçük yürekleri daha... yıllar önce cezaevinde bin türlü işkenceden geçmiş abileri, babaları gibi şimdi... bu acılar çocuklara vicdanlarından armağan... babalarına zulmedenler hala yaşadığından, hala zulmetmeye devam ettiklerinden işte... mazlumlar zalimlere inat elleri vicdanlarına değerek atıyorlar taşları... Güneş doğuyor... doğan güneşi göremeden bir kadın ölüyor... Vicdan seni de çağırmıyor mu söylesene... bir kadın bizim yüzümüzden işte ellerini güneşe açamadan gözlerini hayata yumuyor... özürler diliyorum gülen gözlerinden zere... sen affetsen beni vicdanım affeder mi söylesene... açık açık söylüyorum işte... bu ülke bize zulmediyor... İranlı şair Hafız vicdanıma sesleniyor... 'ey başkalarının acıları ile acılanmayan, sana insan demek yakışık almaz' | ||
|
|
||