07 Kasım 2009, Cumartesi
saat: 11:00
sanırım susmak genelde sakıncalı bir hastalık..
susmamak daha sakıncalı ve tehlikeli!
herşeyi söyledim mi?
hiç sanmıyorum!
neyin peşindeyiz,neyin derdindeyiz bilmiyorum..
sanırım serseriyi uyandırıyorum yavaş yavaş..
hemde,tehlikeli bir biçimde!
neyi nereye koyacağımı bulamadım hiç..
kafamdaki bu bulanıklığı nasıl temizleyeceğimi düşünüyorum..
sadece iki üç gün olmasına rağmen rahatsızım..
çaresi,susmak gerçekten!
sen olsan, ne yapardın baba?
seninle hiç bu konuları konuşamadık.. anlatamazdım sana,sen üzülme diye..
keşke,sorabilseydim baba;bu kalbi susturacak anahtar nerede?
anneme olan o aşkını nasıl da tatlı tatlı anlatırdın..
annem bazen utanır sıkılırdı..
sen pes etmezdin,sıkılmazdın ona sarılıp öpmekten!
şimdi,sen yoksun..
annem,keşke bende sarılıp öpseymişim onu diye ağlıyor..
sanırım,ben gittiğimde de aynı cümleler kullanılacak..
seni özlüyorum baba..
seni çok özlüyorum..
ps:yanlış adım attırma bana Allah'ım..
