08 Kasım 2009, Pazar saat: 02:40 Bu gece orta şekerli türk kahvemin yanında sen vardın... Bütün gece senden konuştum.. Olanları, bitenleri!, herşeyi sil baştan yaşadım... hataları sil baştan yorumladım... ve hala seni ne kadar sevdiğimi ve istediğimi bi kez daha hatırladım... Kahvemden kalan son şey telvelerim gene seni çizdi fincanımda... seninle dolu bi faldı bakılan... senle doluydu... içimde olduğun kadar fincanlarımında içindesin... seni içimdekileri bi kahve fincanına yansıtıcak kadar çok seviyorum peki sen? Bu kadar umutsuz olduğumuzu düşünmemiştim hiçbi zaman, ya da beni sevmediğini... Sanada söylediğim gibi hala düşünmüyorum... ve neden ikimize çok büyük bi şans daha yaratmadığını bunu istemediğini bilmiyorum... 10 aylığınada olsa özgürdün, istediğini yaşadın ki şu saatten sonrada hep rahat olucaksın hiç bişi eskisi gibi sıkı, boğucu sıkıcı olmicak... Anlamıyorum, ben bu kadar değişmişken artık doğruları görürken sen nie en uç noktadasın... Ben hep seninleyim peki ya sen? teysha_