08 Kasım 2009, Pazar
saat: 04:21
21. yüzyılda işaret parmağınızla dokunduğunuz mouseun bir hareketiyle olup bitiyor işte.
bir an önce in e rıleyşınşip vit.. iken
bir an sonra bakıyorsun yerinde koca bir boşluk
kodlarla tarif edilebilen
beyaz bir boşluk
şaşırdık mı?
hayır
üzüldük mü?
muhakkak
ama aynı şeylere mi, orası muamma
hep olduğu gibi
rahatladık mı?
belki
kazandık mı?
az biraz
kaybettik mi?
bütünüyle!
hiç bir veda biten ilişkinin ağırlığına uymaz
hiç bir veda yetmez "vedalaşmaya"
o bir sigara yakar
"vay be, çok acayip" der
zaten gecenin konsepti de budur
"bitti ha? vay be.."
gitme demez kimse
zaten biraz düşünülünce çıkmıyorsa tek bir git-me-me sebebi
kafanın içinde başlar şarkı
"KİMDİ GİDEN KİMDİ KALAN
GİDEN Mİ SUÇLUDUR HER ZAMAN
NE ZAMAN BAŞLAR AYRLIKLAR
DOSTLUKLAR BİTER NE ZAMAN
KİMDİ GİDEN KİMDİ KALAN
ASLINDA GİDEN DEĞİL KALANDIR TERKEDEN
GİDEN DE BU YÜZDEN GİTMİŞTİR ZATEN"
birkaç ay önce salya sümük ağladığın salonda
fon müziğin
"AŞK BİTTİ
ELİMDEN SANKİ MİNİK BİR BALIK KAYIP GİTTİ"
iken
5 ay 3 gün sonunda vedalaşırken sevgiliyle
"BU AŞK BURADA BİTER
VE BEN ÇEKİP GİDERİM
YÜREĞİMDE BİR ÇOCUK
CEBİMDE BİR REVOLVER" olmuştur artık sana eşlik eden
aşkın başı küçükken ezilmiştir
sevgi var mı sorusuna ise cevap
"bilmiyorum" tadındadır
ki bu pas gibi bir tattır
çıkmaz kolay kolay dilden damaktan
her veda kaleme kağıda döndürür seni
yazıp akıtır mıyım acaba içimdeki irini dersin
emdiğin zehiri tükürmek için kelimeleri seçersin
mutluluk yaşatır
tadının çıkarılmasını ister
keder yaşanır
her yemek
her içki
her şarkı
her bulut
her oda
her kapı
hep kendisi olsun ister
göz bebeğine yerleşir
damağının ortasına yerleşir
kulağına yerleşir
eline ayağına yerleşir
baktığın
tattığın
duyduğun
dokunduğun onun süzgecinden geçer
her bitiş bir ölümdür
ölmeden önce ölmeyi öğrenmen için
ve başlamak için yeniden ve yeniden ve yeniden
doğmak üzere kendinden
içine çekilirsin veda ederken....
