09 Kasım 2009, Pazartesi
saat: 20:18


Adı Mehmet:

27 yasında Salıyı çarşambaya bağlayan bir gece kasımda öldü...

Keskin zekasının sessizliği, ince esprilerinin yeri, pırıl pırıl bakışlarının zamanı vardı...

Jazz severdi ve kitapları, resimlerden keyif alırdı rakamlar oyuncağı, mühendis yaklaşımını humanistlikle sulardı...

Çok zeki ama köşeli değildi... ki çok nadirdir çok çok imtiyazlıdır bu durum...

Mütevazilikle bıyık altı ukalalığın bıçak sırtında; onun duruşu kollarında ki kene bakan bir kendocuya benzerdi...

Herkes ve herkesten fazla gerçekçiydi ama hayalleri sularken insanlara umut verirken de aynı derecede bonkördü...

Yakın arkdaşımın kardeşiydi... Adını duya duya birgün tanıştık, çokta hatırlamıyorum ne zaman nerede nasıl...

Öylece giriverdi hayatıma adım adım...
Arkdaşımdan ayrı bir bağımız oldu dostlugumuz oldu...

Öylece giriverdi hayatıma...
Adı Mehmet:

27 yasında Salıyı çarşambaya bağlayan bir gece kasımda öldü...

Uzun ve inceydi, zarif bir adamdı... kahverengi gözlerinde yaşlılara özgü anlayış ve afacanların yaramaz parıltılarıyla uzun uzun bakardı...

kusursuz dilbilgisi, 3-4 bin kelimelik gündelik konuşmasında r'leri bazen yumuşardı, dudağının solunda gülümsemeye hazır gamzesi gibi...

Kahveyle başlar alkolle devam ederdik, birşeyleri kurtarırken diğer yandan çok çokta gülerdik... Sıkıcı ciddiyetimden bunalmadan, hor görmeden o geyiğe coşkuyla ve gene şaşırtıcı bir kibarlıkla dahil ederdi beni...


Öylece giriverdi hayatıma...

Mezzo kanalını hala seyretmem ben ve bazı jazzcıları dinlemem... Paul kennedynin kitaplarına da elimi sürmem...

Hep Mehmet vardır onlarda...

Mehmet 27 yaşında Azraile yakaşır bir senaryoyla kaza yaptı...
Komada kaldı ve sonra öldü...

Bende hep Mehmet vardır hep aynı Mehmet vardır.

Öylece giriveren ve hep orda kalan...

Kocaman beyni kocaman yüreğiyle kocaman bir adamdı Mehmet...

Mehmet salıyı çarşambaya bağlayan bir gece kasımda öldü...

Kasım'da Mehmet vardır ve bende bir Mehmet vardır...

Huzurlarda ol arkadaşım...


istanbul
hosting