09 Kasım 2009, Pazartesi
saat: 21:13
mukadderat carki omurlerimizi oguterek bin yil evvelki gibi donuyor, donuyor.
onun hali benim icimi yakiyor,
benim sozum onun icini.
'Tam birligin adlandirilmasi: "tek ve yalin haz"dir, "lekesiz ve katiksiz sevinc, duslerin kusursuzlugu, butun umutlarin varis noktasi", "tanrisal gorkem"dir, bolunmez dinlenistir. Ya da soyle: iyeligin son noktasi; birbirimizden salt bir iyelige gore haz duymamizi dusluyorum; haz dolu bir birlik bu, askin "hazlanim"i...bunu soylerken agizin icinde bu birligin tadini cikariyorum.' (Barthes, 205)
Barthes birligi 'sevilen varlikla tam birlik dusu' olarak tanimliyor.
Buralar bu tadi unutali cok oldu. Degil mi?
