10 Kasım 2009, Pazartesi
saat: 00:18
Boyle seylerden cabuk etkileniyorum...Basıma gelmiş gibi..Yada sevdiğimi kaybetmiş gibi...Gercekten cok acı...Haberi aldıgım an tüylerim diken diken olmustu ,nanamadım...
Sonunda alaçatı macerasına son verebildim..Biraz sıkıntılı bi süreç oldu ama orada kalmamın bana bi yararı yoktu..Aksine her gecen gün ingilizcemi körelttiğimin farkındayım...İşin ilginç yanı patrona on kere dürüstce ayrılmak istediğimi soyleyip ayrılamamam ve sonunda yalan söylemek zorunda kalmam...Dürüst ol canımı ye demişler ama burada durum pek öyle değil...Yerime Üniv mezunu da dahil 3 kişi önerdim ama bi türlü kabul ettiremedim...Ve sonunda Bulgaristan a gideceğim dedim ne alakaysa..Pek inanmadı...Hatta inanmadıgını da acıkca soyledi.."Bana pek şnandırıcı gelmedi ama neyse" Bende sert bakıslarımla sinirlendiğimi mimiklerimle ifade edip size yalan borcum mu var deyince dansöz gibi döndü...Üzerine saldıracagımı mı sandı ne...:) Ama ben yine de yalan söylemeyi beceremiyorum..Adamın gözlerine bakamadım...Cok zor bir iş benim için.. :( Ama öğrenmek gerek...Dünya da var olan o kadar yüzsüz ü dusununce ben yapamazmısım gibi geliyo ama zaman herseyi öğrettiği gibi bunu da öğretir diye düsünüyorum
