11 Kasım 2009, Çarşamba
saat: 01:37
az önce bir arkadaşım 'msn de herkes avatarını atatürk fotosu ile donatmış ' dedi. ben de dün anlamsızca facebookta karşıma çıkan 10 kasıma kadar idda ediyorum ki onbinlerce kemalist bulabilirim gibisinden gruplara boğuldum. ha bir de bugüne özel sanırım yaptırdıkları mustafa kemal dövmelerini göze sokmak için sırtını kolunu bacağını açan bir sürü insanla karşılaştım kızılayda. kimisi de çocuğuna bayrak tşört giydirmişti. kimisi mustafa kemal yürüyüşü ile dolaşıyordu bir heves, 3 parmak ceket arası.
bunları düşündükten sonra 'ne diyebilirim ki' dedim. genel yurdum insanı ve ateşli heyecanlı gençlik tavrı. aynen 80lerle ilgili dizi izleyip bir anda hızlı solcu olan ya da sadece sağ görüşe ait kitapları okuyan ve militan olanlar gibi( tersinir denklemler bunlar)
gülüp geçtim dersem yalan olur. gülemiyorum üstüne üstlük artık bu riya dolu tavırları da görmek istemiyorum. pek mustafa kemali sever ama hiç onu anlamak istemezler ve hiç de okumazlar. 10 kasımın ertesinde yine üzerlerine amerikan bayraklı tşörtleri kotları vs ile gezerler. pek bir trajikomik gelir bana ve hatta trajedya tam anlamıyla komedi unsurundan uzak.
çünkü bir toplumun insanlarının ve bilhassa gençlerinin bu kadar cahil ve dar görüşlü ve düşüncesiz olması trajedya kavramı içerisinde komediyi barındırmaz. Çünkü cahillik komik olabilicek derecede ucuz bir hata değildir.
az sonra mustafa kemal imzası yaptırdığım parmağımla mastrübasyon yapacağım ve çok seviyorum mustafa kemali.
o kadar seviyorum ve anlıyorum ki, onun ismini putlaştırıyor ve ego savaşları içerisinde kullanıyorum.
ve bu ucuzluğuma da isim taktım: kemalizm
kendime de sıfat buldum : laik
nasıl bireysel bir laisizmden bahsedilemezse bu yukarıda gözlemlediklerim de olmamalıydı.
