11 Kasım 2009, Çarşamba saat: 02:05 ne zamandır yazmıyodum zaten,içim öyle yıkık öyle boş ve öyle beklemedeydi ki... kelimeler yoruyordu beni,yazdıkça konuştukça daha bir daralıyordu içim... işte tüm daramalrımdan sonra içim şişti şişti patladı sonunda.. ağlayamadım bile.. snirde titredim,bir an durdum sonra devam ettim.. ve onca emek onca zaman puffff insanın içi eziiyor,o kadar iç içeyken yabancılaşmak ne kadar kolay birden oysa nakış nakış özenle yapıyorsun herşeyii büüyütüyorsun.. çok emeğim geçti çok emeği geçtii.. kızıyorum,özlüyorum,pişman oluyorum milyon tane duygu ve düşünceye bürünüyorum.. ve yeni başlangıçlar iyidir,gün doğmadan neler doğar diyorum..duruyorum.. evde duramıyorum,neden oldu nasıl oldu oluru yokmu ah ne yapıcaksın sorularına net cevaplarım yok bunlaıyorum bu sorulardan.. bilmiyorum!! içim ezim ezim eziliyor.. bak şimdi bile duygudan duyguya atlıyorum.. ağlayamadım bütün gün ,yeltendikçe güldüm.. sana gelip ne zaman dert nlatsam o an boşalıyor göz yaşım.. yorgunum! ah ne zamandır kimseye özel hiç birşey hissetmeyen bunun rahatsızlığını bile çekmeyen ben.. sevgi,şevkat dolu bi adamın kollarında göğsüne yatıp uyuyasım var.. ... herşey umutlu ve güzel olucak umarım.. benim ve tüm güzel insanlar için.. nilya