12 Kasım 2009, Perşembe
saat: 01:05
Ben sana ne yaptım ?
Darma dağınık bir haldeyken,silkeleniyor ruhum
günlerdir dönüp duruyorum kendi içimde
düşüncelerime yardım ve yataklık etmekten başka bir çarem yokmuş gibi hissediyorum
durup durup hatırlıyorum
sahi,biri vardı ölümüne sevdiğim
nerde şimdi o
kimin demir karyolasında
geçmişe bağlıyken kolları
sorguya çekilmekte
eylül sonrası
darbe öncesi bir çıplaklıkta
kim bilir nerde...
o bakarken bile canım yanıyorken
düşün,göz göze geldiğimizde içimde katledilen çoçuk sayısını.
kelimelerle ifade edilemeyen bir katliamdı
dün gibi hatırlarım
oysa ben kendi yetişkinliğimi koruyup kollamaya çalışırken
açık vermiştim
yitirmiştim onu
adına hayat dediğim bu karmaşada
başkaları herşeyi olurken
ben onun"hiçbirşeyi" bile olamamıştım
sanki bir hiçe vurulmak gibi
düşleyipte sahip olamamak gibi
en tarifsiz anda
karşıma çıkar gibi
tarifsiz bişiy gibi
mesela çok kararlar vermek
silbaştan ölmek gibi
insan içine saçılmak gibi
hiçe ait olmak gibi
ben sana ne yaptım der gibi
yalın
içinden çıkılmaz bir halde
ama
en baştan karar vermek gerek bazı şeylere
kayıp mı yoksa ayıp mı?
aşkın ağzına silah dayayıp
bu şehirden kaçmak mı kolay ?
yoksa belden aşşağı konuşmak mı gerek
ifadesiz bir dilde ?
rehabilite edilmiş tüm hisleri
bir bir kırmızıya boyayıp
insan içinde dolandırmak mı gerek ?
çaresizsindir
beklersin
o an birileri olcak dersin
illa olacak
seni sorgusuz suhalsiz içine alan
tüm hücreler ile seni besleyen
istersin o an dursun dünya
dursun akan su
doğan güneş
kayan yıldız
uçak kuş
kayıtlardan silinsin tüm geçmiş
"o an"kalsın bir tek hareket eden
gitmeler bile unutulsun
...
bense
tüm kayıtsızlığıma rağmen
özetlerken bütün geçmişimi,
her satır arasında o var
her imla hatasının içinde
her kurduğum cümlenin gizli öznesinde olduğu gibi ona da nokta koyamıyorum
