12 Kasım 2009, Perşembe
saat: 15:57
30/05/2010 Pazar
Saat:14:00 Nikah tarihimiz güncecim..
Her yerde bir tanıdığın olması şart anladım bir kez daha.. Belediyede çalışan arkadaşım sayesinde istediğimiz gün için nikah tarihimiz alındı.. Henüz evrak işlemlerimiz tamamlanmamasına rağmen ismimiz yazıldı. 2010 hayatım için önemli bir dönüm noktası olacak Allahın izniyle.. Gönül nikahımızı kıyalı epey zaman olmasına rağmen, resmi olarak kocam dediğim insanın karısı olmama az bir zaman kaldı.. Mutluyum ama içim o kadar buruk ki.. Babamın o günde yanımda olamayacağını düşünmek içimi acıtıyor.. Sırtımı yasladığım koca çınarım yokluğunu inanılmaz hissediyorum; inanılmaz özlüyorum.. Özleminden burnumun direği sızlıyor.. Yüreğim sıkışıyor.. Ne kadar ilginç hayatımda ilk kez evleniyor olmama rağmen içimde hani her genç kadının rüyası olan kına gibi, düğün gibi eğlencelerin hevesi yok. Babamdan önce de bu böyleydi şimdi katlanarak arttı.. Evde arkadaşlarımla geçireceğim zaman bir düğün salonunda anlamsız pasta kesmeler, saatlerce süren takı töreni, yorgunluktan bitap düşüp o geceden hiç bir şey anlamamaktan çok daha anlamlı olacak benim için.. Nikah sonrasında arkadaşlarla yenecek yemek inanıyorum ki çok daha lezzetli ve keyifli olacak.. Hem nikah hemde doğum günüm kutlanmış olacak böylelikle..
Eşime gelince en büyük zevki beni kızdırmak.. Keyif alıyor ben onun şaka yaptığını bilmeme rağmen sinirlenmemden.. Her zaman sölediği birşey var ki.. Çocuk yanını çok seviyorum ben senin.. Bu öfkelenmelerimde çocukluğumdan kaynaklanıyor biliyor eşimde bunu.. Kalbimi öylesine fert etti ki kızgınlığım çoğu zaman saman alevi oluyor.. Burnuma kondurduğu minnacık bir öpücük yanaklarımın kızarmasına yaramıyor sadece anlıyorum ki evet yine beni kızdırmak amaçlı yapılmış bir şaka.. O sessiz kişiliğinin altındaki bu muzip adama hayranlığım her geçen gün artmakta.. Çatı katındaki evimiz hakkında hayallerimiz hiçte gerçekleşmesi zor hayaller değil.. Nohut oda bakla sofa bir evimiz olacak allahın izniyle.. Ahh birde babacım sağ olaydı da ellerimden her seferinde zevkle içtiği kahvesini ona ikram edebilseydim minnacık huzur evimde.. Huzur katsaydı oda varlığıyla.. Her ne kadar kabullenmesi zor olsa bile biliyorum öyle yerlerden izliyor ki bizi.. Nefesini hissedemesem bile ruhunu hissedebiliyorum.. Biz mutlu oldukça o daha mutlu oluyor biliyorum.. Ahh keşke keşkee keşkkee yanımda olaydın da köşemde oturaydın biricik babam benim.. Torunlarına olan özlemini dindirebileydin keşke.. Şimdi ilk hedefim evlenir evlenmez bir bebek yapmak.. Ve allahtan tek dileğim bir erkek çocuk babacığımın adını yaşatacak bir erkek çocuk.. Ve yarı babama yarı kocama benzesin.. İkisine benzeyen harika bir insan olsun..
Bu arada dün akşam anneannem ameliyat oldu dün.. Devlet hastanesinin acil servisinden girdik eşimle.. Ama benim için inanılmaz zor dakikalardı hakim olamadım kendime.. Kırmızı odanın önünden geçerken 18 EYLÜLde yaşadığım o zor saatleri hatırladım.. Babacığımın cansız bedeninin o sedyede de çıkartılışı rahat bir 10 dakika kendime gelmemi bekledik anneannem ve annem görmesin o halimi diye.. Çok şükür ki anneannem gayet iyi..O kadar alıştık ki varlığına babamdan sonra o zor günlerde ilaç gibi geldi evimize.. Anneme can yoldaşı oldu.. Allahım her şeyi kararlaştırıyor veriyor insan başına.. Allahım ona da daha nice sağlıklı uzun ömürler versin..
