18 Kasım 2009, Çarşamba
saat: 00:26
ayağını sıkan ayakkabıyla bütün gün yürüdükten sonra çıkarsan bile ayağın acır ya öyle bir hal benimki; sıkan bir ayakkabımı bugün çıkardım ama henüz ayağım normal hale gelmedi hala acıyor...
2 haftadır geceleri nasıl uyuduğumu bilmiyordum sabahları zaten erkenden işe gidiyorduk ve geceleri "kaliteli" uyuyamamış olmak da yorgunluğumu katmerliyordu. dün gece pardon sabaha doğru 5:30da yatıp sabah 7 de kalkmış olmama rağmen hala uyuyamadım dedim ya ayağım hala acıyor...
bugün basın toplantısı sırasında son 23 ayı düşündüm bu süreçte "tasarruf"la ilgili mücadeleyi hepsi kelimenin tam anlamıyla film şeridi gibi geçti gözümün önünden. kendime ne yaptığımı bir kere daha acı bir şekilde farkettim. birileri bir şey yapmamışım gb davransada nasıl yorulduğumu farkettim. varsın olsun bakalım bir şey yapmamış olayım bugünü de kazasız belasız atlattık ya...canım neye sıkkınmış basın toplantısında teşekkür kısmında ismimi söylemedikleri için mi suratım düşmüş enteresan demek bunlarla mutlu olduğumu düşündürmüşüm insanlara... doğru başka neye canım sıkılabilir ki ya da yorulabilir miyim ki...
ey Rabbim sana sığındım, merhametine sığındım...
"Sen benim içimdeki büyük yangınların adı
Ben senin gecendeki mavi yada günümdeki sarı
Sen benim şehrindeki bütün sokakların adı
Ben senin yüzümdeki çizgi dünündeki anı
Hadi kalk gel bul bi bahane
Birazcık heves biraz caesaret
İlk günkü gibi duruyor hala kalbin ömürlük bende emenet
Hadi kalk gel bul bi bahane
Birazcık heves biraz caesaret
İlk günkü gibi duruyor hala kalbin ömürlük bende emenet"
hadi kalk gel bahane bulmadan da gelsen razıyım...
