18 Kasım 2009, Çarşamba
saat: 00:48
bir insanın kendisi ile ilgili başkasına zarar vermeden bir şeyleri hedefleyip bunu hırs haline getirip azmetmesini anlarım, hatta kendi kendini yemesini de ve hatta kendi kendine zarar vermesini bile anlayabilirim- hangimiz bunu yapmıyoruz ki?
ve sonrasında bunu başarınca kendisine olan güveninin yerine gelmesini de anlarım, egosunun tatmin olmasını da.
ama anlayamadığım çirkin basit ucuz birşey var. ahlaksızca. bazı insanların kendi tatminlerini başkalarının düşkünlükleri ve ya başkalarına verdikleri zararlar üzerinden elde etmeleri.
başkası düştüğünde ya da birini düşürdüğünde sen hala ayaktasın diye egon kabarıyorsa aslında bu tamamen aşağılık kompleksi değil de nedir ki? Bu mudur doğru olan?
yoksa kendini sevmeni gerektiricek şey, başkası düşerken onu tutup da düşmesine engel olduğunda ya da düşen birini kaldırırken aynı çukura sen de düşmediğinde ve birine yardım ettiğinde kendinin farkına varman mıdır?
ya da o çukura onunla düşsen bile birinin yanında olduğun için battığında hala gülümseyebilmen midir?
ezik insanlar sürüsü
e evet bozuldu deneyim
daha napıcaksın merak ediyorum
ama sen yap
sen yaptıkça ben daha inatçı olucam
devam et.
çünkü ben senin için değil kendim için yapıyorum o deneyi.
