18 Kasım 2009, Çarşamba
saat: 22:43
Gözlerim kapanıyor günce.
Önce beyaz şarap, sonra yakut...
Geçen haftaki uykusuzluklarımın acısı fena çıkıyor. Booool bol uyuyorum.
Güzel şeyler de bitebilir, bitsin problem değil ki. Hayat yine güzel. Çoğu zaman salak ve can sıkıcı geçse de, yine de küsüp gidilemeyecek kadar güzel işte herşey.
Çooook şey yapılabilir bir akşamdı bu ama ben gereğinden bile fazla şey yaptım. Aslında neden gereğinden fazla adım atarsın biliyor musun? Ben artık biliyorum. Çünkü sabırsızsındır aslında. Yarı aydınlık sahneler hoşuna gitmiyordur. Ya tamamen karartıp izlemekten vazgeçmeyi, ya da ışıl ışıl aydınlatıp sürekli bakmayı istiyorsundur. İkisi de olur yani. Ama gri tonları değil işte.....
Belki bu fazla netlik beni kesip atıyor, belki biraz fazla sivri kararlarım var.
Ama deli cesareti işte. Öleceğimi bilsem o yola mutlaka çıkıyorum - çıkmam gerektiğini hissediyorsam...
