19 Kasım 2009, Perşembe
saat: 12:26
De Labore Solis. Bunu hissetmeden bir ilişkiye başlanmaz. Bu hissedilmiyorsa ilişkiye de gerek olmaz.
Hayatımda neler bekliyor acaba beni? Bir şeylerin beklediğini bilmek bile garip bir mutluluk veriyor. Umarım uzun yaşarım.
Sırf genç kız olduğum için mavi çizme aldım. Özellikle siyah almadım. Tuhaf tesadüfler de hayatımı bir hayli sevilesi hale getiriyor. Aylar sonra aklımdan Memo geçiyor, ertesi gün yurtdışından iki üç günlüğüne dönmüş oluyor. Haftalar sonra televizyon açıyorum. Okan Bayülgen Animals'la King Crimson'dan bahsediyor. Onuncu kanal hasta gibi Woody Allen filmi veriyor. BBC'yi açar açmaz reklamlarda Richard Coyle'ı görüyorum. Cine 5'te Bridget Jones'tan Colin Firth var. Hiçbiri de çakışmıyor. Ya da vapura binerken muhteşem bir adam görüyorum, o da beni fark ediyor. Hayalimde canlandırdığım pantolonu girdiğim ilk dükkanda görüyorum. Filan. Küçük şeyler, güzel şeyler.
Yapmak istediğim bir çok şeyi yapamıyorum gerçi. Fakat bir an geliyor -ama çok ciddiyim sadece bir an geliyor- aylardır hayalini kurduğum şeyi yapıveriyorum. Geçen hafta başıma geldi, hiçbir dileğin çok uzak olmadığını fark ettim.
De Labore Solis. Bir gün bu şarkıyla ruhlarımız dans etsin. O an geldiğinde de aklımda bulunsun. Büyülü olsun lan, insanüstü olsun ki yaşadığımızı anlayalım.
