19 Kasım 2009, Perşembe
saat: 16:54
Sen gideli tam iki ay oldu dün..18/09/2009 seni bizden ayıran tarih.. Şimdi her ne kadar zor olsa da gidşini kabullenmek; Hayatın akışına ayak uydurup, ölüm gerçeğini kabullenmek ve özleminle yaşamayı öğrenmek düşüyor bizlere ve birbirimize daha sıkı kenetlenmek.. Senin istediğin gibi iyi evlatlar olarak sana layık yaşamaya devam etmek zorundayız.. Ölüm gerçeğini bir şekilde kabullenip hayata devam edebiliyorsun da.. o akşamları evdeki yokluğunu kabullenmek; yatağıma başımı koyduğumda yüreğimdeki o derin sancı ve burnumun özlemle sızlamasını nasıl engelleyeceğimi bilemiyorum.. Her gece istisnasız gelip içime çörekleniyor ve gitmiyor uykuya dalana kadar devam ediyor.. O salondaki koltuğunda bulmayı hayal edip salona geçiyorum her seferinde.. Elinde kumanda kendine özgü dizilerini; seni mest eden o şarkılı türkülü programlarda elindeki kumadayı sallayarak eşlik etmeni bekliyorum.. Biliyormusun cumartesi akşamları senin fındık kurdun çıkıyor yine sen gülümseyip ah benim fındık kurdu kızım diyerek izlerdin ben gözyaşlarımla izliyorum.. Seni yaşattığı için babacım.. Bu satırları yazarken içimdeki o dinmeyen özlemimi haykırmak istiyorum dile getiremediğim sesimi titreten anlatamadığım özlemini.. Yazdığım zaman daha iyi anlatabiliyorum çünkü her duygumu.. Sana olan özlemimi de.. Dile getirmeye kalktığımda sadece "babamı çok özlüyorum" diyorum çirkin bir ses tonuyla.. Ama yazarken bir çok şeyi anlatabiliyorum sana dair. Şimdi babacım kızın evlenecek yakın bir tarihte ve o tarihte kızın sensiz nasıl mutlu olabilecek.. Seni hayal edecek beline kurdelayı bağlarken "hakkını helal et babacım" demeyi hayal edecek.. Burnunun direği sızlayacak yüreği yanacak.. Babamm öyle emğin varki üzerimde helal edermisin bana olan hakkını.. Yazamıyorum babacım affet beni.. Dayanamıyorum özlemine..
