22 Kasım 2009, Pazar
saat: 17:37
Ateşten Koltuk
Manyak Dükkan
Fugitives
Herkes ölmemi istiyor
Ses
Işıklı Ayakkabılar
Işıklı Ayakkabılar
Işıklı Ayakkabılar
Bir takım altında yağmurun geçmesini beklediğim başlıklar.
1.
Dantelli sarılcıl, soluk büyük ev,, 74 yıldır yerinden oynatılmayan bir komodin ve yatak var yukarı katta ki üç yatakodasından birinde, bu odanın içinde bir bölmede bir küvez ve tepesinden asılı bir ışık ve mermerin kenarlarına dizilmiş arko el kremleri görünüyor.
Evin sahibi Sema. Herzaman ben bunları biliyorum havası var. Söylediğiniz her şeyi o çoktan bu sokaklarda duymuş dahası söylemiş, kapıdan çıktığı anda bunlar orospu çocukları diyor dolanan çocuklara, keyfi iyiyse bizim kuaför çocuklara, balıksırtı yandan iki örük yaptırıyor. Değilse siz diyor bize, kendi orospu çocuklarından taraf.
Çocuklar gibi şen, paçası işlemeli kotunun içinde.
Arada bizim prodüksiyondan beğendiklerini toplayıp onların kollarını sıkarak fısıldaşarak konuşuyor, Çocuk geri dönünce tüm set biliyor, O o gece orada kalacak, yarın içeri galoşsuz girenler sorun olmasın diye. Sabahları biz erken geldiysek, her kontratı her an yakmaya hazır bir durumda olur, yandaki terzide sabah kahvesini içmeden yanına yaklaşılmazdı.
Panku vardu, ya da paku kedisi, bir manga kahramanı değilse de eski bir beşiktaşlıydı.
Sema, Paku ve hep tek framede beliren, muhtemelen ölü veya ölmekte olan(ssb) oğlu o konakta ne yapardı? Bir bekçi gibi ruhları bekliyorlardı sanki.
2.
Olmayan şeylerin, olmadığından utandıkları için, hep uydurup hem anlatıyorlar.
Bana köşeden yeni bir mide söyle. Bir mi olsun yine, yok yarım söyle, yanına da kola getirsinler. O niye, karaböbrek için. Karaböbrek diye bir yerimiz yok. O zaman şurdan bir kürt böreği alalım. Bu saatte daha açılmamıştır.
3. Türk hava yollarında yaşanan kaosun bir grup saçma borsacı tarafından izah edildiğini düşnüyorum. Neeee izah mı edilmedi?
4. Başbakan, elinde iğne ile ona yaklaşmaya çalışan sağlık bakanının yüzüne bir şamar vururken korkuyorum uleyn diyor. Müebbet Muhabbete bu aralar dönüşlerim gitgellerim boşuna değilmiş meğer. Kimbilir artık liseli rüyaları bile görmem, ergenliklerimi.
Neden numaralandırdığımı bilmiyorum, sanıyorum her an yeni nayayasa çıkarmak isteğimden olabilir.
Neredeyse hiç bir şey bitirip başlayamıyorum Hamdi bey. Yokum. Midem de hiç hazmedilmemiş fabrika yağları. Fabrika yağlarına geri dönmek sitiyor musun hayır istemiyorum.İstemiyorum dedi.
Nedense bir grup gothic tarafından(3 kişi) sahiplenilmiş bir yazar olsam da, hayatımı idame ettireceğim hiç bir şeyi yazamıyorum. Belki de o hiç yoktu.
Evet. Sanki, bir bela tar jübilesi filminde, 20 yılda bitmesi planlanan bir plan sekans, telgraf tellerinden açılarak saçımdan da yakından çıkacak gibi sahnemiz.
Bazen bir anda o kadar garip işlere başvurmak istiyorum ki, ertesi gün bu olanları hatırlamamam, onlara başvurmadığım anlamına gelmiyor. Geçen gün HakkıDevrimin mail adresini bulmaya çalışırken buldum kendimi. Ya napıyorum. Şafak Sezer miyim ben falan derken.
5.
