23 Kasım 2009, Pazartesi
saat: 21:50
Bugün 6. gün...
Dedemsiz...
Hafta sonu yanlarına gittim , dedemin evine...
Sanki kapı açılacak dedem gidecek içeri elinde sigarasıyla...
Ya da yan odadan öksürüğü geliyor...
alışkanlıklar işte. o kadar alışmışım ki her gittiğimde kapıda karşılamasına...
Mezarına gittim pazar günü. İnsanın o toprağı kazıp altından dedemi çıkarıp sıkıca sarılası geliyor..
Başucuna ve ayakucuna çam ağaçları ekmişler bir gün önce. Yemyeşil...Güller ekmişler...
Dedem de beni gibi severdi yeşili. Bahçesini...
en çok da gök gürültüsünü severdik ikimizde. annem tir tir titrerken korkudan biz nasıl teybe kaydederiz diye düşünürdük o korkunç gök gürültülerini...
alışıcaz be günce. onsuzluğa da alışıcaz. 2003 yılından beri halamsızlığa 1997 den beri dayımsızlığa alıştığımız gibi...
arife günü önce hüseyin dedemin sonra da halamın mezarına gidicez. Çiçekler alıcam ekmek için mezarlarına... Bayramın birinci günü gidip dedemle bayramlaşıcaz. Mezarlıkta....
Biliyomusun günce her bayram gidip ilk dedemin elini öperdim. Çok içten sarılırdı. anneannem kadar sert gaddar değildi dedem. Sırtımı okşardı her seferinde. sıcacık hissederdim...
Sadece iki bayramımı dedemsiz geçirdim. Şimdi anlıyorum ki benim için çok büyük kayıpmış...
Gözlerinin içinin gülüşünü özledim...
Anneannem dedi ki dedem çok üzülürmüş sürekli başım ağrıdığı için. Şimdi bu ağrayan başı kesesim geliyor dedemi üzdüğü için....
