24 Kasım 2009, Salı
saat: 10:32
günün aydı mı günce?!
günaydın desem ayar mı?!
neyi özledim biliyor musun? samsunda akşam babamın eve geldiğinde apartman merdivenlerini hızlı adımlarla çıkarken çıkardığı sesi özledim. hatta ondan önce bizim vosvosun alt kattaki komşununkinden farklı olan motor sesiyle ahan da babam geldi diyip koltukta düzelmeyi özledim.
öğrenciyken 20 lira verecek bir atm bulmak için 4 şube gezmeyi de özledim. ya da kartta hiç param olmadığını sanırken babamın sessiz sedasız para yatırıp bana haber vermemiş olmasını, bir ihtimal diye bakarken hesabımda para görmeyi özledim.
babamı ayrı seviyorum, anne sever gibi değil. daha mesafeli. lise yıllarımda babamı bu kadar anlayıp seveceğimi söyleseler hayatta inanmazdım.
dün akşam kızkardeşime ekmek arası peynir domates sandviç yaptım. biraz garipsedi tabi önce ama çok mutlu oldu. kırk yılın başı olunca değeri de o denli yüksek oluyor bir sandviç bile olsa. tuzunu da suyunu da teker teker götürdüm ve hiç kalk onu da kendin al demedim. kızkardeşimi de çok seviyorum. ama onu eskiden beri çok seviyorum sanki kardeşim değil de çocuğum gibi.
neyse sise takılmazlarsa annemle babam geliyorlar bugün.
hadi esen kal.
