24 Kasım 2009, Salı
saat: 17:30
- AN -
Giderek kendi içinde bir karmaşdan başka bir şey değil bu hayat..Her saniyesi bambaşka bir hayat benimki..Sabit bir karakteri bile yok..Ama ne olursa olsun kendi içimde bulabildiğim bir huzur var..Acıları bile huzur kaynağına çevirmeyi başardım kendimce..Belki de en yanlışını yapıyorum..bilemem..Belki de sadece kendimi bastırıp duruyorum..Aslında böyle olduğuna inanmayı daha çok seçiyorum..Hayatım anne-babamın bana koyduğu isim üzerinden ilerliyor sanki..Seç, seç, seç..İsmim ve kendime koyduğum isim..Patlamayı bekliyorum ismimi tamamlamak ve kendime koyduğum ismin anlamında yaşamaya başlamak için..Bazen çok uzak geliyor o zaman, bazen de çok yakın..Yakınlaştıran ve uzaklaştıran şeyler hep o kendi içindeki karmaşa ile bambaşka bir karmaşaya dönüşüyor tepemde..Ne sorgulamak bir işe yarıyor ne de kendini bırakıp süzülmek..Kendi kendimi mahkûm edişimin mide bulantıları ile bir bu tarafa bir de henüz olmamış olan o tarafa sallanıp duruyorum..Koca bir karadelik gibi..Karmaşa ve sarsıntı..Sanki hiç bitmeyecekmiş gibi.
