24 Kasım 2009, Salı
saat: 22:19
Bu ameliyattan sonra kuyruk acım var:) yüz üstü yatıp kitap okumaktan ,film izlemekten ve düşünmekten başka yapılacak bişey yok.
Düşündüğüm zamanlarda bazı bazı geçmişi özlüyorum ama gereksiz.
Bir ırmakta aynı su ile iki kere yıkanılmıyor gerçektende ;geçti ve bir daha gelmeyecek özlediğim şeyler.
Bundan 10 yıl sonra da geçmişi özlersem eğer hayatımı yanlış yaşıyorum demek mi oluyor?
Ameliyatta olan dikişlerin resmini çektim ne kadar zaman geçsede hep iz orda kalacak. Anılarda böle iz bırakıyor sürekli hatırlatıyor kendini.
Dikkatimi çeken şey insan kötü anılarını bilinç altına itiyor ve sadece iyi olanlar akılda kalıyor.Sonra en nefret edilen şeyler bile özleme sevgiye dönüşüyor.
Kendimden nefret ettiğim zamanları hatırlamaya çalışıyorum ve ne zaman özleme dönüşecek? Kendimi affedebilecekmiyim?Hiç suçum olmamasına rağmen kendimden nefret etmem çok vicdanlı çok sorumluluk sahibi olduğumu mu gösterir?
Ne kadar çok soru var ya işin ilginci tüm cevapları biliyor olmam .
Sonuç olarak ne kadar dönersen dön, götün hep arkanda kalir:)
Sadece bişeyler yapmaya üşeniyorum.Sevdiğime seni seviyorum diyemiyorum sevmediğime diyebiliyorum. Yalancımıyım neyim?
Çok düşünmek sadece kafamı bulandırıyor kafamı bulandıran tek şey alkol ve aşk olsun ya.
En kötü ameliyatımız böle olsun:)
It is time to turn the page...
Breaking bad sevdim bu diziyi.
