25 Kasım 2009, Çarşamba
saat: 22:46
Günler canımı sıkmaktan başka bir şey yapmıyor.
zihinler acınacak halde.
başım ağrıyordu geçti, şimdi boynumun sol tarafıara ara zonkluyor siddetli biçimde.
uykudan kalkarken iskeletim zorlanır, ağrıdan sızıdan.
durum hiç iç açıcı degil ama ciddi anlamda sahip olduğum geyik potansiyeli bu ara tavan yaptı ve baya işime yarıyor.
insanlar geliyor gidiyor, zıkkımlanıp sürekli veriştiriyoruz birilerinin beyinlerine.
bilemiyorum yavrucugum..
ben ne kadar çok yerde hata yapmışım.
görüyorum şimdi ama sadece görmekle yetinebiliyorum elbetteki..neyse.
umarsızca siktir olup gitme kıpırdanışı içimde devam ediyor..acıyla beraber kavruk vaziyette geziniriz ya, koymaz herhalde.
gerçi ben kendinden korkan bir insanım, sonuç ne olur gerçekten belirsiz.
geçelim.
acaip bir vaziyette oturuyorum. klavye çenemle aynı hizada, o derece yayıldım koltuga.
canım çok alkol çekiyor.
dilim ve beynim birbirinden kopsun istiyorum, bilinçsizce çırpınan bir ağız, düşen bir çene, bakımsız cümlecikler falan.
şu an için alkole alternatifim fırın sütlaç. ezik hissettim kendimi şimdi böyle deyince.
neyse gideyim yiyeyim. buz gibi.
oh mis.
