28 Kasım 2009, Cumartesi
saat: 20:56
gunce çooook mutluyum...
herşeyi tükettik diyordum. artık kaliteli bişiler yaşamak imkansız diyordum içten içe...
yavaş ve dingin gitmek, klasik adımlarımızı bir nesil önceninkiyle değiştirmek, o ahengi yasamak hayal geliyordu...
herşeyin hızlı olmasına o kadar alışıktık ki güya, yavaş giden insanların sadece samimiyetsiz olduğunu kavrayamaz olmuştuk. ağırdan alışları saygı uyandırıyormuş meğer haksız yere.
Allah ım nazarlardan saklasın...
bu sefer çok mutluyum günce.
ağır ağır, sakin sakin ama tam anlamıyla dingin.. asla durgun değil...
çok mutluyum gunce çok...
