30 Kasım 2009, Pazartesi
saat: 01:24
son 2 gündür bayramda bir araya gelmiş heycanlı, mutlu ve en önemlisi beraber olmaktan gayet sevindirik olan sülaleyle birlikteydim. ben onlardan daha çok mutluyum o ayrı bi konu. en az sayıyla 30 kişi, ankarada bulunan 6 eve yayılmış durumda, 7 araç, sayısız torun, sayısız kuzen, yoldakiler, sıradakiler, renkliler, renksizler, gürültücü bebeler, oturanlar, ayaktakiler, sözü geçenler, bebekler, orta yaşlılar, gençler, sinemacılar, kavuklar...
yoğun bir bayram. yarın geri dönüyorum, ağlama hissi var içimde. üzülüyorum sanırım. gideceğim yerde farklı şeyler beni bekliyor. bırakmak kolay, kalmak daha zor.
"ben özledim galiba senı bu yuzden bu kadar sitemlerim"
mutlu'yu seviyorum.
hasret ve özlem içerisindeyim, her an bu imtihana maruz bırakılıyorum. sebebini biliyorum, ben özlemi seviyorum çünkü.
elmalı tarçınlı ve ballı şifadan yedim
artık öksürmüyorum...
ADI: bal
