30 Kasım 2009, Pazartesi
saat: 03:17
karasını kuşanmış kare köksüz bir yaşamdaki
son sek sek taşıydı..
garipsenmiş bir florasan lamba ışığıydı
kanrengi ayakizlerinde..
usulca dokunur gibiydi mavi gölgesi
mora bulardı etraf her kahredişinde..
sonra yakardı en izmaritinden bir ıslık..
sile sile delerdi tükürdüğümünün sayfalarını
yeni baştan voltalardı
cılız bir kalem kafası bi duman..
alaşağı edemedi işte kangren başbelasını
sıkamadı son mermiyi kaderinin karasına..
boyun eğdi sözcükler..
ve beline kadar sarkıttı cümlelerini..
boşluğa bıraktı..
bense seyrettim öylece..
virgülün ölüşünü..
etrafda noktasal bir dinginlik..
sözde öznelerin dile gelişiydi bugün..!
