02 Aralık 2009, Çarşamba
saat: 02:00
anneler bir tanedir de babalar apayrı.
evden çıkarken annem her zamanki gibi ağlamaklıydı. ben gidince kesin ağlamıştır, eminim. babamsa taş basar yine de belli etmez. bilir üzüleceğimi.
benim burada kalıp yapacaklarımı bitirmemin önemli olduğunu, izmir yerine istanbul'da okumanın bana neler kattığını bilir. o yüzden içi kan ağlasa da "git" der.
onun için eşekliği bırakmanın vakti gelmiştir.
