03 Aralık 2009, Perşembe
saat: 12:47
susuyorum. sustukça, içim acı bir tatla daha da dilleniyor. yeter artık diyorum dinlemiyor. emirler yağdırıyor beynim bana mısın demiyor, nasıl bir asilik nasıl bir isyankarlık bu dünyaya anasını satayım yorulmak nedir bilmiyor. ama bedenim yoruldu, tasıyamıyor artık.
ortada bir yanlıs yok. en azından yanlıs olan ben degilim.
bir parca cikolata atsam agzıma, biraz tatlanır mıyımki?
sabah otobüsten inerken, elektrik carptı. pek bir yüklüyüm bugün.
