04 Aralık 2009, Cuma
saat: 12:45
Uzun zamandan sonra bugün başımın üzerindeki bulutlar dağılmış gibi hissediyorum.
Özellikle son günlerde dibe vurmuştum.
Hiçbir şey yapmak istemiyordum. Buna yemek, içmek, ailemle konuşmak da dahil. Beni neşelendirmek için onların başımda pervane olması gözyaşlarımın oluk oluk akmasına neden oluyordu. Gözyaşlarımı görmesinler diye kendimi odama kapatıyordum.
Baş ağrılarıma, mide ağrım da eklenmişti.
Yeme düzenimi çok çok az porsiyonlara indirip, kahve yerine süt içmeye başladım iki gündür.
Şuanda da bitki çayımı içiyorum.
Kahveyi özlüyorum :(
Ve şarap!
Dünden beri içimde bastırılması zor bir şarap içme isteği var. Şarap getirin banaaa diye bağırmak istiyorum. :)
Ama bu isteği en azından bir hafta dizginlemek zorundayım. Çünkü içersem bir şişe alıcam ve dibine vurucam. Ailemle de bu mümkün değil. İçsem ağlasam ağlasam da rahatlasam ne güzel olur..
Hala işsizim günce. Bu duruma alışmaktan korkuyorum. :(
Bugün bir iki yere daha başvurucam. Bir yandan da Ales puanımı bekliyorum. Güzel geçmemesine rağmen. :(
İşsizim dedim ama bugün özel derse başlıyorum. Eş dost yardımıyla bir kitapta karar kıldım. İlk başlarda ondan gidip sonrasında speaking, listeninge ağırlık vericem. Şubata kadar fuara yetiştirmeliyim. :)
Dün üniden mektuplar geldi. Mezuniyet için. Katılacak mısınız, kaç davetli getireceksiniz tarzı sorular. Uygun bir zamanda yollamam lazım. Bu da demek oluyor ki özlediğim ülke topraklarında bir hafta daha kalabilirim. :)
Bu sabah bir umut var içimde..
Hayrolsun :)
