05 Aralık 2009, Cumartesi saat: 01:31 Merhaba Gece; Bu gece senle bana Mevlana arkadaşlık ediyor! Baksana neler diyor: " Yerdeki izden ve gökteki yıldızdan...Ne varsa ikisi arasında konuşan yahut susan...Aşıkların canları ve gönülleri gibi her an...Her şey ve her zerre, senin aşkına düşmüş dönüyor durmadan..." Ne güzel diyor.... Ha bir de şunu ekliyor; "Sevdana kapılmış hepsi alt üst olmuşlar, neşeyi de kederi de sen bilip senden almışlar..Ne tuhaf herşeyde seni sezmek! ve ne hoş hep seni beklemek..." Bunları söylerken Mevlana, "Ne tuhaf herşeyde seni sezmek" derken gecemize Atilla İlhan da katılıyor merhabayla...O da "Kimi sevsem sensin/Hayret" diyor.... Hepsi birbirini çağrıştırıyor... Hepsi bi şekilde aşktan söz ediyor... Gece ne dersin sen aşk adına... Söylesene... Ki senle aşk bir başkadır değil mi? Sahi sen mi aşkı güzelleştiriyorsun yoksa Aşk mıdır seni güzel kılan... Mevlana fısıldırıyor ordan; "Çiçek namına ne varsa, gül de senindir, susam da...Ve bütün çiçek bahçeleri, bütün gülistanlar...Yok olurlarsa da senin sonbaharından; yeşerirlerse de senin ilkbaharından..." Ne kadar güzel dimi Gece... Çiçekle aşkı/sevgiyi özdeşleştirmek... Çiçeği koklamak... Sevgilinin kokusunu bilmek... ... Gece söylesene sen hep aşkla mısın? Hep aşık mısın sen yani? Sevdiğin kim senin Bu büyün kime? Ah gece sen iyi ki benimlesin... Ve gece hep bizlerle ol olur mu? Bizim gibilerle.... nilay