05 Aralık 2009, Cumartesi
saat: 10:56
neden bu kadar yalnizim??
luz mesela seni o kdar ozledimki
kendine kahve hazirlayisin ve hersey gozumun onunde...
cok yalnizim..
bir tarftan obur tarafa yuvarlaniyorum durduracak guc yok kollarimda yuregim kirik ve buruk acisi dinmiyor..
savrulmaktan kurtulamiyorum dyanacak hicbir sey yok tutanacak bir dalda herkes hersey yavas yavas silindi
ben sildim belki de
ama hic dusundunuzmu benim icin ne kadar oldugunu
hatalarimla yuslesmenin sizin su anda burda olmamanizin beni ne kadar uzdugunu
o anda orda sizinle snsuza kadar kalabilecegimi
ve gecmiste kalmis anilarin oesinde kosmaktan onlari canli tutmaya calismaktan ne kadar yoruldugumu
cunku sizi gercekten cok sedigimi ve benim icin cok onemli odugunuzu bunu belki hicbir zaman dogru duzgun soylemedigimi veya soyledigim zamanlarin yabnlis oldugunu ama kendimce sizi sevdigimi
ama bunlarin hicbirinin su andaki yalnizligimi azaltmadigni
o benim cok deger verip sevdigim insanlarin su anda yanimda olmamasi bunun yani sira umursamamasi hatta unutmus olmasi ne kadar agir
agir degil belki de hasizlik ama onlarin acisindan haklidir belki de
benim butun hayatim boyle mi gececek
gercekten
niye dogdum o zaman
bu kadar yalniz olmak icin mi
dogru duzgun arkadas edinememek
kullanilmak ve kullanmak icin mi
o zaman yazik cabalrima, cabalarimiza..
aileme..
yazik bu dunyaya bu hayata..
