07 Aralık 2009, Pazartesi
saat: 17:25
Enkazsız,ıssız bir kent kurdu, avuçlarında..
gece düşlerine çoban yıldızları sızmıştı gizliden bir iççekişin son yamacından bihaber ve bir okadar korkusuzca,
türküleri boyamıştı sesini boydan boya, kısığı kasığına çığlık,
bir hıçkırığa takılmıştı son yankısı..
çırpınmıştı son çağrılışından,
Düşememişti omzuna bir aşiyan sıcağından ne yazık..
kader..
muhallebi kıvamında bir tümce tadıyla serap kurgularda sormuştu..!
ruh çekmecelerinin karabasan izlerinden bitap katlarının uğultularında uyumuştu..!
mağma zeminlerde yitirdiği sayfalarından kalan, yanık kitap kanatlarının rüzgarlarında soğumuştu..!
yorganı naftalinli,sıcağına küskün,kayıp bedenlerin, virajını alamayan göğünde bir sonmuştu..!
köklerine tutsak kısır bir soymuk düzende,hasbelkader yaprağına tanık,kırık bir dalına vurulmuştu..
mayası bozuk plastik bir leğende,ununa değirmen,eline değirmeden yenen bir katığa doymuştu..!
yorulmuştu vesselam, ağır konuşan, başı bozuk zaman konmuştu..!
bir sağır sancının dizlerine kapanık, elkaldırmanın cezasıydı taş olup son bulunuşu..!
konuştu..
kader..!
has ı belirsiz beli ince bir üçgendi şimdi hipotenüsüne sormuştu..!
