|
08 Aralık 2009, Salı
saat: 03:45
hayat beni neden yoruyorsun demiyorum. sadece yoruyorsun diyorum. kizcagiz benimleyken bir aciliyor bir aciliyor. anlasilir tabi ama beynim yoruldu bir o dil bir bu dil bi suru insan. uzun zamandan sonra kafein de yoruyor. uykum var, uyumaman gereken ilk gece. balayina paris'e tek basina gitmek. e yuh ama. bir kopek anisi icin bile oyle yerlerden dolasip gelmek zorunda kalmak ki, konusmamayi tercih etmek bir de. hani artik pek umudum kalmadi ama gole yogurt calma meselesi iste. ya tutarsa? tek umut o. crapshoot rick'in deyimiyle. cikmaz demeyin sansinizi deneyin. yuzdun yuzdun kuyruguna geldin, basladigin seyi bitir. e bir de iki yillik kuyruk acisi var hatirlatirim. sorup duruyorlar. hep insallah diyorum. o kadar. soramiyorum, kizamiyorum, hayal kirikligina ugrayamiyorum. kimselere anlatamiyorum, dogru durust anlatilabilen bir sey degil. akisina biraktim bakalim, ama bunaliyorum. arastirmaci kisiligimle gerekli gereksiz neler neler ogrendim. aferin bana. | ||
|
|
||