08 Aralık 2009, Salı
saat: 17:11
hersey susuyorum diye tam bir karmasa halini alıyor gibi görünüyor. ama agzımı acıp, bir gülümseme bir saka bir kahkahayla içimde hapsettigim ciddiyeti geri giydiğimde dökülen cümlelerin agırlıgından kimse kurtulamıyor, ağa takılan bir balık gibi çırpınmaya baslıyorlar. gerçek beni görünce kaçışıyorlar.
uzak tutuyorum, uzak duruyorum. durumların gerektirdigi ölcüde ciddiyete büründüğümde ben bile kendimden kaçar hale geliyorum çünkü durum haddinden fazla agırlasıyor ve kendimi tokat manyağı olmaktan alıkoyamıyorum. bu kadar basit.
canım sıkıldı, sıkılmaya devam ediyor.
hasta gibi olmaya basladım iyice aksam g için kalır, takılırım diyordum kadıköyde ama kısa bir süre kalıp dönmeyi planlıyorum.agırlık ve uyku çöktü üzerime. uyudum uyuyacagım. kahve de kesmiyor.
ayılamıyorum.
