10 Aralık 2009, Perşembe
saat: 10:50
Büyük gün geldi çattı..Garip bir duygu var içimde heyecan gibi ama değil..Belki henüz değil..Belki de haftaya cumartesi daha heyecanlı olacağım bilemiyorum.. Bedenim uyuşuk sanki.. Tuhaf.. Üç gündür ağlıyorum böyle bir günde babacım yanımda değil diye..Hele ki o cumartesi akşamı Allahın emri dendiğinde nasıl sabırlı olabileceğim?? Babam yerine eniştem gençler anlaşmış birbirini sevmiş dediğinde nasıl tutabileceğim kendimi bilemiyorum.. Bir tek tesellim var ki; inanıyorum..İzleyecek o gece bizi..Sevdiğimle benim mutluluğumuza o en güzel yerlerden şahit olacak.. Ben göremeyeceğim onu ama o beni görecek.. Çok özlediğimi bilecek,biliyor zaten eminim.. Mutluyum hemde çok ama yüzüm gülmüyor.. Yüreğim yanıyor.. Nedenler, niçinler..İsyan değil bu ama çok erkendi daha çook.. Allahım affetsin beni.. İçimin yangını büyük.. Neden, niçin demeden yapamıyorum.. Özlüyorum hemde çok.. Yüreğimdeki bu sancı ne zaman geçer?? Nasıl geçer bilemiyorum.. Kayın validem de diyecek ne suratsız kız :o) Bak yine güldüm :o) Allah dağına göre kar verirmiş.. Şükretmem gerek.. Benim babam gururlu adamdı ya yatıp kalsaydı?? Dayanamazdı biliyorum ne kadar iyi bakılırsa bakılsın.. Allahım daha çok sevdi bizden demek ki.. Tesellilerim bunlar.. Teselliler içimdeki yangını söndürmüyor ama neyse..
