10 Aralık 2009, Perşembe
saat: 22:25
farkındayım
açıkça söylemek gerekirse, son zamanlarda ağzımdan bir türlü ders laflarının düşmediğinin farkındayım.
hiç sevmem.
lakin süreç beni buna itti günce, tedirginliklerim vuruyor dilime.
eski halime dönücem.
şimdi böyle dedim ama herşey lagaluga,boş sohbet değil.herşey derste değil her zaman söylerim.
bak mesela bu hergün televizyonda izlediklerim koyar bana.ağırıma gider.düşünüyorum birşeyler yapmak lazım diye.sonra içimden bir ses haykırıyor "ulan kendine faydan yok" diye.
yinede birşeyler yapmam gerek farkındayım.
memleketi bu bir başımla kurtaramam biliyorum ama işe yarar birşeyler yapmalıyım hayat için.
bu arada artık ağzımdan çıkanlar hangi amaca hizmet ediyor belli değil.saçmalama sınırında dolanan delicesine zeka içeren cümleler fırlıyor günlük hayatımda konuşurken.
hadi zeka demiyelim buna,hayal gücü. ben fazla içimde tuttum galiba onu. konuşmalarım çok değişik öğeler, benzetmeler, hitaplar vs. kazandı.dilime vuruyor ve davranışlarıma bazı zamanlarda.
çoğu insan bana artık başka bir dünyadan gelmişim gibi bakıyor.başka biri yapsa "uçtu bizimki yine" dersin ya hani,işte o benim normal halim.bunu kontrol edemiyorum farkındayım.
ama yinede bana çok normal geliyor söylediklerim. "bunu düşünmek veya hayal etmek o kadar da zor değil" diyorum her seferinde insanlara.yani saçmalama yada garip konuşmalar kime göre neye göre?
bana göre normal,ben onların açısından anlatıyorum.
ne iş anlamadım tam olarak ama içimde birşeyler hızla,kontrolsüz ve bana normal bir izlenim vermek suretiyle değişiyor.farkındayım.
ve ben böyle düşündükçe aklıma bir reklam sloganı yapışıyor.pirelli'den gelsin;
"kontrolsüz güç, güç değildir."
bu yazıdan çıkarılacak anafikir, aylin kafayı yedi olabilir mi acaba?
