11 Aralık 2009, Cuma
saat: 22:11
bu gün çok başkaydı...
sabahtan akşama kadar okuldaydım.
selimcan bana eşlik etti.
uzun zamandır ilk defa başkalarıyla hayatı paylaştım sanırım. gerçek anlamda.
yaşamı
ölümü
sevgiyi
etiği
dostluğu
inancı
dini
insanı
kaderi
aşkı
doğruyu
yanlışı
tartışarak
kısacası hayatı...
dolu dolu anlattım kendimi. defalarca kanıtladım kendime inançlarımı... bilgilerimi en ufak kırıntısına kadar kullanarak...
"bilgisi olmayan birine doğruyu öğretmek kolaydır" dedi birisi... "oysa yanlış bilene anlatmak neredeyse imkansız."
"bilgisi olan birini çürütüp kanıtlamaktır kendi doğrunu zor olan" dedim... "ve aslında gerçek olan. çünkü cehaleti yönlendirmek kolaydır..."
kim anladı, kim kendine yeni bir şey kattı bilemem...
ama ben yine yine yeniden, inandım kendime.
bilgime
doğrularımın doğuluğuna
ve kanıtlarıma...
son yaşananlar sarsmıştı beni oysa..
gördüm ki ordalar.
kalıcılar...
doğru ya da yanlış birilerine göre...
fark etmez ki.
ordalar
varlar
ve kendilerince sağlamlar....
beni ayakta tutarlar.
