13 Aralık 2009, Pazar
saat: 01:52
Bana bir masal anlat bi tanem
içinde tüm sevdiklerim,içinde sen ol...
11de evden çıktım. trene bindim esentepede indim. oradan bulvarı yürüdüm. evinin önünde durdum balkona,cama çıkmasını bekledim. bir sigara yaktım... sigara bitti,ben bittim ama o gelmedi... nereden bilebilirdi ki? benim gibi birinin ne yapacağını nereden bilebilirdi? ben bilmiyorum ne yaptığımı...
bekledim bekledim bekledim.
devam ettim yürümeye domino's'u geçtim. biraz yürüyüp döndüm. elimdeki sigara hiç sönmedi... yine bekledim evinin önünde. belki görür diye. belki bilir diye. belki?... belki hisseder diye...
döndüm. yürüdüm. otobüs durağında oturdum. 15 dk oturmuşumdur. wlan aradım. facebooka girebilmek için. aramak istedim. hem de çok istedim ama numarasını başkasına vermiş olabileceğinden korktum. gece gece kardeşi ya da babasına denk gelmekten çekindim. çiçekçinin önündeyken isimsiz bir kartla tek bir beyaz gül yollamak istedim. bilirdi benim olacağımı. bir gün hasta olduğunda evden kalkıp bir beyaz gül alıp pazar günü olmasına rağmen evine gitmiştim. kapıyı çaldım,şok oldu. napıyosun burada dedi,geçmiş olsuna geldim dedim... dua et annem aşağıda dedi,önemi yok dedim ben çiçek aldım onu vermeye geldim dedim...
bir gün buluştuktan sonra saat akşam onda otobüs bekledik,gelmedi. bisikletle evine kadar götürmüştüm... gel dedim seni bisikletle götürücem :) saçmalama taşıyamazsın dedi,denemekten birşey çıkmaz dedim. nitekim 3 km yolu bisikletle götürdüm :) neydi adı? "sevgi bisikleti"...
otobüs durağında oturdum,bekledim otobüs de gelmedi... bulvardan eve yürüdüm.
son sözü ceren'e bırakıyorum:
"Dil başka söylüyor, kalp başka,, Pişmanlık büyüyor sonra,, Ne söylenirse söylensin, yaşadıklarımıza anlam veremesem bile,, biz hep biriz, bir kalacağız..."
