13 Aralık 2009, Pazar
saat: 19:53
yazmak istiyorum. kusarcasına yazmak istiyorum. yazmaya yazmaya, düşünmeye düşünmeye günden güne köreldiğimi hissediyorum. bir şeyler için beynimi kullanmak istiyorum. öylece durmamalı o, hayır.
gel gör ki bomboş bi insan oldum günce. istanbula geldiğimden beri, daha iyiye gideceğimi düşünürken, iyice kötüledim. boşalıyorum. allahım hiçbi şey yapmıyorum, hiçbi şey. zamanım öyle bol ki. günler 20 saat olsa hayatımda hiçbir şey değişmeyecek inan. halbuse dünyada yapılabilecekleri geç, şu şehirde bile denenebilecek zibil gibi şey var. gerçi biraz da maddiyattan dolayı kendimi geri tutuyorum bazı şeylerden ama devlet tiyatrosu da 4 lira be günce? ankaradan kitap getirdim okuyamadımdı geçen sene bunları diye? tozlanıyorlar 5 metre ötedeki rafta?
gittikçe küçüldüğümü hissediyorum. dinlediğim müzikler bile sınırlandı. belli şeyleri dönderip duruyorum mal gibi. aha şimdi fark edince uzun zamandır dinlemediğim bişeye kulak kabartayım dedim de ufkum açıldı resmen. ahah.
toparlanmam gerek. sabah kalk, kahvaltını yap, işe git, akşam gel, yemek ye, var mısın yok musun/aşk-ı memnu/yaprak dökümü izle yat insanı olmak istemiyorum. en çok korktuğum şey. cidden bak. öyle bi insan olacağıma öleyim, toprağa karışayım, gübre olayım; en azından bi işe yararım.
neyse. şu günceyi kusunca kitap mitap okuyayım bari.
dün ipekle seda geldiler akşama doğru. yemek yedik, ipeye pasta kestik, hediye verdik. ipek de bize cosmopolitan yaptı. hızlıca içip sarhoş oldu ve evime kusan ilk insan oldu. açılışı onun yapmış olması güzel, yabancıya gitmedi en azından. garip bi şekilde seda çakırkeyflikten öteye geçmedi. ipek uyudu, biz sedaylan eğlendik. ipek uyandı, biz yattık. eheh.
sabah beni zorlan kaldırdılar, kahvaltıya gittik güya. mercimek çorbası içip yemek yedik. allam sıcak çorba içtim. dumanı tütüyordu. çoğzeldi. bi dahaki gelişinde erdem bana çorba kaynatsın bence.
ya da sadece gelsin. şurecikte uzensin. belenelim.
ha, cumartesi tiyatroya gidicez onlan. evek. ben pazar da bi çocuk oyununa gitmeyi önerdim ama kömik olur o dedi. sonra da ikiz çocuk tiyatro biletimiz oldu dedi ama testis geçti bence benlen. beni ciddiye almamıştır. bense çok ciddiydim. yerini iyi adama söylemememizi rica eden kötü adamın nerde olduğunu parmağımla işaret edip höykürmek istiyorum iyi adama. diğer çocuklarla birlikte. onların bu eylemden alacakları zevki paylaşmak istiyorum. bir süre çocuklaşıp geri büyümek istiyorum.
çok şey istemiyorum. gerçekten.
