15 Aralık 2009, Salı
saat: 12:19
karda gözleri kamaşan yitik eski bir öyküydü umut..
soğuklara alışkın cetvelsiz lugatlar şehriydi kadın,
doğum sancılarının bitmez çığlıklarını taşıyan cebinde..
nefes alışverişlerinin düşsel cambazlıklarına alışık,
yalpalıyışlarının hesapları kabarık..
saçlarının beyazında üşürdü aysız yalnızlıkları..
gülümseyişi yalınayak sayıklardı,aldırmazdı yağan yarınsızlıklara işte..
elindeki mührün hükmü çoktan bir kilidin koynuna iliştirilmiş,
söylenmemiş şarkıların hikayeleri her daim klişeleştirilmiş..
düztaban bir seyirdi vagonu demir..içi saman..
ve direnirdi kadın seyehati emir..bilinci zaman..
