17 Aralık 2009, Perşembe
saat: 18:14
omuzlarımda salı günkü trapez dersinin dayanılmaz keyifli yorgunluğu, kafamda dün geceki nöbetin uykusuzluğu, havada ışıklar renk renk ve inanmadığım bir efsanenin tüm nefesimle söylediğim şarkıları. yarın bana tatil, sonunda. bütün gün uyumak istemiyorum ama, sokaklara dökülmek istiyorum çamurlu karda ve buzlu kaldırımlarda, gözlerimin arkasına kazınmış hikayeleri tekrar tekrar yazmak istiyorum. sessizlikten müzik yaratmak, karanlığın renklerini görmek, yorgun kaslarımı daha da yorup akşam eve dönünce yerimden kımıldayamamak istiyorum. yılın en sevdiğim zamanları şimdi, hayalle gerçeğin aynı boyutta yaşadığı günlerde bir gelip bir gidiyor gözlerimin önündeki şehir, varlığına inanabilirsem gerçek olur belki efsanelerim. buzlu sokaklar, deniz, martılar, uzaklarda bir başka şehir, başka deniz, başka martılar... bir gelip bir gidiyor gözlerimin önündeki şehir, sonra duruyor. uzanıp dokunuyorum, dağılmıyor istanbul'un sisleri gibi, inanıyorum...
