18 Aralık 2009, Cuma
saat: 18:07
insanlar kendi yaptıklarının getirisini başkasının üstüne yıkmayı sever. bu insanın yapısında vardır. bunu garipsemiyorum. ama bu yıkımı yaparken etrafımda ne kadar çok insan olursa o kadar iyi diye bir anlayış olamaz.
kendi yaptıklarını çekerken vicdan yapmamam gerektiğinin şimşekleri çaktı; beni yargılayan içten ya da sesli yargılayan insanların da zor durumda kalması kaçınılmazdır. En azından Rabbim'e inancım tam beni yargıladıkları durumların paralelinde kalırlar inşallah.
benim anlamlandıramadığım ise iki yüzlülük; hırbonun üzüntüsünü anlarım. ama bana z. ile ilgili laf çarpanların eleştirenlerin tavrını anlamam mümkün değil. kıza cumartesi çalışıyoruz diyorum sen desen de demesen de ben her cumartesi gelicem zaten diyor. konu değişsin muhabbet olsun diye küpeni göster diyorum o da ben de gizli kalsın diyor aynı cümleyi dün kurduğumda ayy tabii diyen insanların bu tutumlarını anlamlandırmakla bir müddet canım sıkılacak ama hepsi geçecek.
geçicek di mi....
