19 Aralık 2009, Cumartesi
saat: 05:34
yalnızım yalnızdım zaten her zamn sadece kendime itiraf edemediğim en buyuk yalanımdı galiba şimdi yıllarca saklanan bu itiraftan sonra mutlu olmam gerekirken dahada berbat bi durumdaım oysa nedensiz sandığım bunalımlarımın nedenini buldum artık ama sandığım gibi olmadı ewdeki hesap çarşıya uymadı...neden nedenszilikten daha kötüymüş meğer ki... haberim olsa ole,aynen,bildiğim gibi dewam ederdim kahrolası hayatıma.
komik ya da buyk saçma bi ironi neden yaşıorum ki bilmiorum şimdi:
amaç yok
sebep yok
hayal yok
neden?
bomboş boktan bi hayat,sadece yasamış olmak için yaşanılan. gereksiz yer dolduruorum bu dünyada ben ilk miim deilim biliorum o zaman hitlerin felsefesini uygulayıp ben ve benim gibileri toplayıp sabun yapalım en azından katkımız olsun derdim ama sikimde deil banane bu dünya bana ne werdiki benden alıcak bişiyi olsun yeteri kadarını aldı zaten siktirsin uzasın ya
çok bişi istememiştim tamahkar olmuştum her zaman ama bu dünya yalan, kuralları ters işlio sewersen sewilirsin deil sewersen sikilirsin öğretilen bu ve sewilmek için gereken ne sikmek ne kadar doğru saçamalık kuralların hepsi gibi...
şimdi tek huzurumn uzunlu kısalı kalın veya ince ya da sekilleri bi acaip şişelerin içlerindeki, yüzdesi bilmem kaç olan içeçekler ki adları çeşitlenio ortak adları alkol..
bi arkadaşım bana kapılma alkolün sahte cennetine demişti artık çok geç galiba
çünkü alkolün sahte cennetine kapıldım bile hemde ahiret inancım bile olmadan
alkol cennetim şimdilerde,
alkol huzurum,
alkol benim uyku ilacım,
sizofren düşüncelerimi besleyen tek güç kaynağım
ilk yudumla son yudum arasında kaybolan zaman ve sızma ihtimalinin gerçeğe dönüşmesi işte huzur bole bi tanım benim için ARTIK...
çünkü birazı için bile elimden gelen her sei yaptım en basiti oyunu hep kurallarına göre oynadım ben,hile yapmak aklımdan bile geçmedi sewerken siktim ama sewilmedim yine sikildim
ağzıma sıçtı ilişkiler,ilişki görünenler, ilişki olmayıpta çaktırmayanlar ya da ole takılılılanlar...
o anımın tatminleri hepsi...
o anki egolarımın...
kendimi uyutmak için kullandığım oyuncaklarım sadece o kadar
yenilerini bulunca eskilerini çöpe attığım
ama uzun süredir oyuncaksız oynuorum hayat oynunu eee kolay olmuo tabi doğal olarak karaktersiz tiyatro oynamak
bu yuzden boşwerdim herseye kendime yeni bi kahraman buldum 'alkolman' her gece onunla sewişiorum ohhh ne güzel!!! sonrasında kollarında uyutuo beni tatlı bi masalla sayıklama eşiğinde sadece o zaman uyuyabiliorum artık ya sızıorum her neyse...
çokta önemli deil.
