|
20 Aralık 2009, Pazar
saat: 20:41
kendini doğru ifade edebilmek... hem de belirli bir süre zarfında ve doğru sıralamayı kullanarak. kısa cümleler kurmak iyidir. ve onları bağlaçlarla sürdürmek. böylelikle kendini doğru ifade etmek adına adımsal bir çizgi çizebilir ve o çizgide daha "kontrollü" ilerleyebilirsin. yalnızca bilim adına bir şeyleri anlamak ve paylaşmak değil, en tutarlı ve kavramsal açıdan en sağlam biçimde o şeyleri ortaya koyabilmek için de çalışmalısın. çalışırken bir anlatan bir dinleyen olmalı ve olası boşlukları, soruları, cevapları önceden kendin yerli yerine koymalısın. yoksa bir başkası senin adına böyle bir çabayı bilgiççe üstlenir ve sen ifadelerinin doğru anlamlarını doğru aktarabilmek için gereksiz yere çırpınıp durabilirsin. son sunumumdan bahsediyorum. vay arkadaş... meğer bu alemde herkes birbirinin en ufak bir açığını yakalamak için dinliyormuş birbirini. ya da kendisinin o konuda en ufak bir "ayırdedici" bilgisi olduğunu gösterebilmek için... böyle bir gösteriyi bu seferlik alaşağı edebildik ama bu da bende bir gösteri biçimine dönüştüğü için rahatsızlık duydum. en tiksindiğim rahatsızlık biçimi de bu işte, kendimden duyduğum rahatsızlık. belki de böyle gösterileri alaşağı edebilmek için göstereceğim tiksinç çabayı, daha baştan böyle bir gösteriye mahal vermeyecek bir donanıma kavuşmaya çalışmada göstersem daha iyi olur. anladım ki, insan her kurduğu cümleden sorumludur. anladım ki, "insan insanın kurdu" olduğu kadar, kelimeler de insanın kurdudur. ve anladım ki, elele tutuşmuş kelimeler ve cümlelerle yapılan adımsal açıklamalar her zaman daha makbuldür. görücez bakalım ne kadar anlamışım. sıradaki sunum salı günü... | ||
|
|
||