21 Aralık 2009, Pazartesi
saat: 01:26
vişne votka ve marlboro light's sız geçen on küsür sene. zamanında ikamet ettiğimiz evin önünde cadde üstünde kendi halinde güzel bir pub'ta arkadaşlığımızı pekiştirmiştik kendileri ile belli bir dönem. sokak kedisi, sessiz gemi, yazık oldu yarınlara, sensiz olmaz gibi hoş musikiler misafir olmuştu yuvarlak masamıza.
sigaramızı kibrit ile yakar içkimizi çok yavaş içerdik. kimsenin acelesi yoktu. zaman duruyordu içeri girince ve sonra sindire sindire akıp gidiyordu boşluğa.
o zamanlar modelini hatırlayamadığım anteni tombik olan tek satır ericssonlar vardı. herhangi birinden gelen sevgi dolu "merhaba" kelimesi ile o minik ekran doluverirdir, varsın dolsun sevgiyle okurduk o bir kaç kelimeyi ve mutluyduk.
özlemedim hiç sigara ve vişneli votkamı. arada bir tebessüm ediyorum sadece. ama nefes alamayan çok şey var özlediğim, nefes alabilenlerin yanı sıra.
